Z głębokim smutkiem żegnamy Wandę Chotomską, wieloletnią Prezes Polskiej Fundacji Dzieci i Młodzieży, pisarkę, autorkę wierszy i opowiadań dla dzieci i młodzieży, damę Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski i Orderu Uśmiechu.

      Od dwudziestu pięciu lat była zaangażowana w działalność Fundacji, zawsze służyła nam swoją niezwykłą wiedzą i doświadczeniem, nieustannie mogliśmy liczyć na Jej radę, przyjaźń i poczucie humoru. Do końca aktywnie uczestniczyła w życiu Fundacji i jej pracach na rzecz dzieci i młodzieży. Będzie nam Jej bardzo brakować.


      Przypominamy jeden z tekstów Pani Prezes napisany dla Fundacji:

      Samodzielność - to nie samotność

          - Wierszem lepiej, wierszem na skróty, wiersz łatwiej
      zapamiętać - dzielił się ze mną swoimi doświadczeniami
      Miron Białoszewski w czasach, kiedy pracowaliśmy razem
      i sygnowaliśmy nasze wspólne wierszowanki skrótem -
      Wanda Miron.

          I chociaż po paru latach nasza spółka rymarska
      przestała istnieć, została pamięć. Na całe dalsze życie i
      na całe dalsze, samodzielne już pisanie. Że wierszem
      szybciej, lepiej. I że - najlepiej razem.

          Śpiewająco to zapamiętałam, bo te dwa słowa stały się później
      tytułem i refrenem jednej z moich piosnek. Piosenka
      funkcjonuje do dziś, a dzieciaki, które ją śpiewają,
      zgadzają się ze mną, że -

               - Kiedy jesteś sam jak palec
              świat wygląda dość paskudnie,
              bo o smutki dużo łatwiej,
              a o radość - znacznie trudniej.
              Najlepiej razem, najlepiej razem
              cieszyć się książką, piosenką, obrazem...

          Uff! Ale mi się zebrało na wspominki. Przepraszam, że
      ja tak ciągle o sobie... Przepraszam? Zaraz, zaraz -
      napisałam - "przepraszam", ale kogo ja mam właściwie
      przepraszać? Kogo i za co?

          Siebie - że mam co wspominać? Że przez tamte lata
      wspólnej pracy nauczyłam się samodzielności i zrozumiałam,
      że samodzielność to nie samotność? Czy może
      Was mam przepraszać za to, że dzielę się swoimi
      doświadczeniami już nie tylko słowem
      pisanym, ale i gadanym?
      Ze wszystkimi się dzielę. Z całą załogą naszej
      Fundacji. Zresztą - nie tylko ja. Wszyscy się ze sobą
      dzielimy doświadczeniami. Cała nasza fundacyjna wspólnota.

          A doświadczenia przekładamy na konkrety. Na pomoc
      dla tych, którym trzeba pomóc, żeby się w życiu nie
      pogubili. Żeby nie byli sami. Żeby uwierzyli w siebie
      i przekonali się, że samodzielność - to nie samotność.
      I żeby po latach podzielili się tym z innymi.

      Wanda Chotomska